«سرِخود داروی آرام بخش مصرف می کنه! من واقعا نگرانشم» آیا شما هم نگران این گروه از اشخاص هستید؟ حتما در میان بستگان و دوستان شما هم اشخاصی هستند که به جای به کار بردن روش های بدون دارو برای رسیدن به آرامش، از داروهای آرامش بخش بدون تجویز پزشک استفاده می کنند.

جالب است بدانید که این وضعیت تنها در کشور ما و مختص به هم میهنان ما نیست. حتی در آمریکا هم براساس آمار موسسه ملی سوءاستفاده از دارو در سال 2010 تقریبا 16 میلیون آمریکایی به دلایل غیرپزشکی دارو مصرف کرده اند که یکی از داروهایی که این اشخاص استفاده کرده اند، داروهای بنزودیازپینی Bezodiazepines بوده که برای رسیدن به آرامش مصرف شده است.

این درحالی است که راه های بهتری برای رسیدن به آرامش بدون استفاده از دارو وجود دارد که کیفیت زندگی را بهبود می بخشد، علائم استرس را کاهش می دهد و کمک می کند تا با مشکل های عاطفی یا سلامت مقابله کنیم.

به کار بردن تکنیک های آرامش بهتر از استفاده از دارو است؛ چرا که تکنیک های آرامش، استرس را در بدنتان کاهش می دهند؛ چون این تکنیک ها:

• ضربان قلب و تنفس شما را آرام می کنند.
• جریان خون را به عضلات شما بهبود می بخشند.
• تنش را کاهش می دهند.
• احساس های منفی مانند عصبانیت یا گیجی را کاهش می دهند.
• تمرکز را افزایش می دهند.
• حواس شما را از مشکل ها پرت می کنند.

چند تکنیک ساده

برای این که با تکنیک های آرامش آشنا شوید، مطالب ذیل را مطالعه کنید:

آرامش اتوژنیک یا تصویرسازی ذهنی این تکنیک از تصاویر بصری و آگاهی بدنی استفاده می کند. در این روش شما تصور می کنید در محیطی آرام مانند یک باغ هستید و لغت ها و جمله های آرامش بخش را با خود مداوم تکرار می کنید. به این ترتیب ضربان قلب و تنفس شما آرام می شود. یا می توانید تصور کنید که در کنار ساحل قدم می زنید و آفتاب به پوست شما می تابد. حتی می توانید صدای امواج و شن هایی را که به پاهایتان می چسبد، حس کنید.

آرامش جلورونده

این تکنیک روی عضله ها تمرکز دارد و شامل دو مرحله می شود. ابتدا در سطحی هموار دراز بکشید. ماهیچه ها را به مدت 5 ثانیه فشرده کنید. سپس به مدت حداقل 30 ثانیه آن ها را رها کنید. این کار را برای تمام عضلات بدن از سر تا نوک انگشتان پا اتخاذ کنید.

تنفس عمیق

روی یک صندلی راحت بنشینید و چشم هایتان را ببندید، نفس عمیق بکشید. سپس عمل بازدم را انجام دهید و این عمل را چند بار تکرار کنید.

ورزش

حتما ورزش کنید. حتی یک پیاده روی ساده به مدت 30 تا 45 دقیقه هم می تواند باعث آرامش شما شود.

منبع: برترین ها

تغییر رمز مودم وای فای در هر مدلی متفاوت است و فقط کافی است مراحل آن را در یکی مودمی یاد بگیرید و بعد از آن می‌توانید رمز هر نوع مودمی و از هر برندی را به راحتی تغییر دهید.

● ابتدا مرورگر اینترنتی را باز کنید و آدرس 192.168.1.1 را تایپ کنید.
● سپس نام کاربری و رمز عبور مودم‌تان را وارد کنید، که معمولا admin می‌باشد. با وارد کردن نام کاربری و رمز عبور وارد صفحه تنظیمات می‌شوید. تا به اینجای کار همه مودم‌ها مثل هم هستند اما برای ورود به قسمت تنظیمات وای فای ۲ تا راه وجود داره که در مودم‌های مختلف یکی از دو روش اعمال شده است:

۱- در صفحه اصلی تنظیمات مودم گزینه‌ای وجود داره با عنوان Network که وقتی روی آن کلیک کنید یک صفحه دیگری باز می‌شود که چند گزینه دارد. دنبال گزینه‌ای با عنوان Wireless یا WiFi و یا WLAN را پیدا کنید تا وارد صفحه تنظیمات WiFi شوید.  در بخش تنظیمات Wi Fi به قسمت Security برید و از آنجا گزینه Password یا Preshared Key یا Passphrase را پیدا کنید و به دلخواه تغییر دهید.

۲- در صفحه اصلی تنظیمات گزینه‌ای با عنوان Wireless یا WiFi و یا WLAN وجود دارد. هر کدام از این گزینه‌ها را انتخاب کنید و در بخش تنظیمات Wi Fi به قسمت Security برید و از آنجا گزینه Password یا Preshared Key  یا Passphrase رو پیدا کنید و به دلخواه رمزعبور را تغییر دهید.

سردار شهید حاج حسین همدانی یکی از بنیانگذاران سپاه منطقه غرب خصوصا استان "همدان" و "کردستان" بوده و از فرماندهان جنگ تحمیلی و از یادگاران دوران دفاع مقدس و از همرزمان نزدیک سردار شهید حاج محمود شهبازی به حساب می‌آید.

تصویری از رونوشت دستخط سردار شهبازی بر کتاب پرواز در ملکوت اهدایی به حسین همدانی در فضای مجازی منتشر شد.

  اعترافات زیبا...

اعترافات زیبا!

>بهنام:
>اعتراف می کنم بچه که بودم می خواستم برم دستشویی تلویزیون رو خاموش می کردم تا کارتون تموم نشه و بعد می آمدم گریه می کردم به مادرم می گفتم کار تو بود روشن کردی کارتون تموم شد!
>
>شمیم:
>اعتراف می کنم معلم دوم دبستانم می گفت: املاها رو خودتون بنویسید که من با دوربین مخفی می بینم کی به حرفام گوش می ده... از اون روز کار من شده بود گشتن سوراخ سمبه های خونه و سوال های مشکوک از مامان بابام: امروز کی اومد؟ کی رفت؟ به کدوم وسیله ها دست زد؟ بیشتر هم به دریچه کولر شک داشتم!
>
>مهرشاد:
>یک روز ایستاده بودم منتظر تاکسی هی می گفتم میدون ونک! بعد از 2-3 بار دیدم بهم بد نگاه می کنن! دور و برم رو که نگاه کردم فهمیدم ایستاده ام توی میدان ونک می گم ونک!
>
>لادن:
>اعتراف می کنم وقتی بچه بودم کارتون فوتبالیستها رو نشون می داد، من هم که بدون استثنا عاشق تک تک پسرای توی کارتون بودم، می رفتم لباسمو عوض می کردم، یه لباس خشگل و شیک می پوشیدم، تا وقتی توی دوربین نگاه می کنند، منو ببینند و عاشقم بشن!
>
>ستاره:
>اعتراف می کنم یه بار اتو کشیدن موهام یک ساعت طول کشید، چون موهام بلند بود، بعد از کلی کیف کردن و احساس رضایت، نگاه کردم دیدم اتوی مو خاموشه!
>
>نگار:
کلاس اول دبستان بودم سر درس "ص" وقتی داشتم مشقاشو می نوشتم به ذهنم رسید ما تو زبان عامیانه می گیم "بارون" اما کتابیش می شه "باران"، پس صابون هم لابد صابان هست اصلش! از این نبوغ خودم کیف کردم، همه مشقامو نوشتم صابان! فرداش معلممون به شدت نبوغمو برد زیر سوال!

علی:
اعتراف می کنم بار اول که یه بز از نزدیک دیدم بچه بودم، از ترس بهش سلام کردم بعد فرار کردم.

بتی:
اعتراف می کنم یه با زنگ زدم 700 اپراتور ایرانسل کلی پشت خط منتظر موندم تا بعد از یک ربع یه پسره جواب داد. من هم حواسم دیگه به گوشی نبود هل شدم گفتم: سلام منزل آقای ایرانسل؟

شیوا:
اعتراف می کنم بچه که بودم یه بار با آجر زدم تو سر یکی از بچه های اقوام، تا ببینم دور سرش از اون ستاره ها و پرنده ها می چرخه یا نه! تازه هی چند بار پشت سر هم این کار رو کردم، چون هر چی می زدم اتفاقی نمی افتاد!

نگین:
اعتراف می کنم یه بار پسر همسایه چهارساله مون رو با باباش تو خیابون دیدم گفتم سلام نوید چه طوری؟
دیدم بچه تحویلم نگرفت باباهه خندید.
اومدم خونه به مامانم گفتم نوید ماشالا چه قدر بزرگ شده!
مامان گفت نوید کیه؟
گفتم: پسر آقای...
گفت اون اسمش پارساست، اسم باباش نویده!

بهزاد:
اعتراف می کنم کلاس اول دبستان بودم تحت تاثیر این حرفا که نباید به غریبه آدرس خونه تون رو بدید، روز اول به راننده سرویس آدرس اشتباهی دادم و از یه مسیری الکی تا خونه پیاده رفتم و تازه فرداش موقعی که سرویس دنبالم نیامد تازه شاهکارم برای خانواده معلوم شد!

اعتراف می کنم چند ماه پیش تو شرکت بودم سر کارام یهو مدیر عامل از تو اتاق خودش گفت: امیـــــــر جووون... بلند گفتم جانم؟ گفت خیلی می خوامـــت... گفتم منم همین طور... گفت پیش ما نمیای؟ گفتم چرا، حتماً... از پشت میزم بلند شدم برم توی اتاقش. به در اتاقش که رسیدم دیدم داره تلفنی با دوستش حرف می زنه و من از شدت ضایعگی دیوار رو گاز گرفتم...

مونا:
چند روز پیش دختر خالم گوشی موبایلش رو خونه ما جا گذاشته بود... بهش اس ام اس زدم: گوشیتو جا گذاشتی!

چند وقت پیش تو حیاط خونه سیگار می کشیدم که صدای باز شدن در حیاط اومد منم حول شدم سیگار رو روی گوشیم خاموش کردم و بدتر از اون این که بلافاصله گوشی رو پرت کردم توی باغچه و سیگار خاموش موند تو دستم!

بتی:
اعتراف می کنم یکی از معضلات دوران بچگیم این بود که چرا من نمی تونم مثل شخصیت های کارتونی که اشک هاشون به دو طرف پرت می شد گریه کنم! کلی تلاش می کردم موقع گریه کردن مثل اونا باشم. مثلا سرمو بالا بگیرم دهنمو باز کنم یا چشامو تنگ کنم! ولی باز هم جواب نمی داد

 چرا خدا زن را آفرید؟...