امیر سرتیپ سید عبدالرحیم موسوی، جانشین فرمانده کل ارتش صبح امروز(پنج‌شنبه) از منطقه پدافند هوایی جنوب شرق کشور بازدید کرد.

به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، امیر سرتیپ سید عبدالرحیم موسوی، جانشین فرمانده کل ارتش صبح امروز از منطقه پدافند هوایی جنوب شرق کشور بازدید کرد.

امیر موسوی در این سفر از سایت راداری خلیج فارس و سامانه موشکی s200 بازدید و میزان آمادگی عملیاتی این منطقه پدافند هوایی را مورد ارزیابی عملیاتی قرار داد

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت.
فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: " می آید، من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارد و سر انجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.
" فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود:

" با من بگو از آنچه سنگینی سینه توست.
" گنجشک گفت:
" لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی از لانه محقرم کجای دنیا را گرفته بود و سنگینی بغضی راه بر کلامش بست.
سکوتی در عرش طنین انداز شد. فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:
" ماری در راه لانه ات بود. خواب بودی. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آنگاه تو از کمین مار پر گشودی. " گنجشک خیره در خدایی خدا مانده بود.
خدا گفت: " و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی. " اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت. های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد.
 

اومد پیشم حالش خیلی عجیب بود فهمیدم با بقیه فرق میکنه

گفت :حاج آقا یه سوال دارم که خیلی جوابش برام مهمه

گفتم :چشم اگه جوابشو بدونم خوشحال میشم بتونم کمکتون کنم

گفت: من رفتنی ام!

گفتم: یعنی چی؟

گفت: دارم میمیرم

گفتم: دکتر دیگه ای رفتی، خارج از کشور؟

گفت: نه همه اتفاق نظر دارن، گفتن خارج هم کاری نمیشه کرد.

گفتم: خدا کریمه، انشاله که بهت سلامتی میده

با تعجب نگاه کرد و گفت: اگه من بمیرم یعنی خدا کریم نیست؟

فهمیدم آدم فهمیده ایه و نمیشه گل مالید سرش

گفتم: راست میگی، حالا سوالت چیه؟

گفت: من از وقتی فهمیدم دارم میمیرم خیلی ناراحت شدم از خونه بیرون نمیومدم

کارم شده بود تو اتاق موندن و غصه خوردن

تا اینکه یه روز به خودم گفتم تا کی منتظر مرگ باشم

خلاصه یه روز صبح از خونه زدم بیرون مثل همه شروع به کار کردم

اما با مردم فرق داشتم، چون من قرار بود برم و انگار این حال منو کسی نداشت

خیلی مهربون شدم، دیگه رفتارای غلط مردم خیلی اذیتم نمیکرد

با خودم میگفتم بذار دلشون خوش باشه که سر من کلاه گذاشتن

آخه من رفتنی ام و اونا انگار موندنی

سرتونو درد نیارم من کار میکردم اما حرص نداشتم

بین مردم بودم اما بهشون ظلم نمیکردم و دوستشون داشتم

ماشین عروس که میدیم از ته دل شاد میشدم و دعا میکردم

گدا که میدیدم از ته دل غصه میخوردم و بدون اینکه حساب کتاب کنم کمک میکردم

مثل پیر مردا برای همه جوونا آرزوی خوشبختی میکردم

الغرض اینکه این ماجرا منو آدم خوبی کرد و مهربون شدم

حالا سوالم اینه که من به خاطر مرگ خوب شدم و آیا خدا این خوب شدن منو قبول میکنه؟

گفتم: بله، اونجور که میدونم و به نظرم میرسه آدما تا دم رفتن خوب شدنشون واسه خدا عزیزه

آرام آرام خدا حافظی کرد و تشکر، وقتی داشت میرفت گفتم: راستی نگفتی چقدر وقت داری؟

گفت: معلوم نیست بین یک روز تا چند هزار روز!!!

یه چرتکه انداختم دیدم منم تقریبا همین قدرا وقت دارم. با تعجب گفتم: مگه بیماریت چیه؟

گفت: بیمار نیستم!

گفتم: پس چی؟

گفت: فهمیدم مردنیم، رفتم دکتر گفتم: میتونید کاری کنید که نمیرم گفتن:نه گفتم: خارج چی؟ و باز گفتند : نه! خلاصه حاجی

مارفتنی هستیم وقتش فرقی داره مگه؟

باز خندید و رفت و دل منو با خودش برد

خبرگزاری تسنیم: شبکه‌های اجتماعی عکس‌هایی از قاتل شیخ نمر باقر النمر منتشر کرده اند که این جلاد بی‌رحم با شمشیر سر این شهید مبارز را جدا کرده است.

رژیم آل سعود  روز شنبه دوازدهم دی ماه برابر با دوم ژانویه 2016 در بیانیه‌ای، از اعدام چهار نفر از شخصیتهای شیعی‌ عربستان و در رأس آنها شیخ نمر باقر النمر به‌اتهام واهی اقدامات تروریستی خبر داد.

آل سعود سه مبارز شیعی دیگر به‌ نام‌های علی سعید الربح، محمد علی عبدالکریم الصویلم و محمد فیصل محمد الشیوخ را به شهادت رسانده است.

در بیانیه مقامات سعودی اعلام شده بود که محکومان به اعدام یا به ضرب گلوله یا با قطع سرهایشان با شمشیر اعدام شدند که برخی خبرها از داخل عربستان حاکی است که شهید النمر از جمله کسانی بود که جلادان سعودی، او را با شمشیر گردن زدند و بر همین اساس است که آل سعود از تحویل پیکر شهید النمر به خانواده‌اش هراس دارد و او را به صورت مخفیانه در یک مکان نامعلوم دفن کرده است.

در این زمینه شبکه‌های ارتباط اجتماعی تصاویری از جلادی را پخش کرده و گفته اند وی همان جلادی است که با شمشیر، سر آیت الله النمر را قطع کرده است و نامش محمد سعد البشی است.

محمد سعد البشی کیست؟

سعدالبشی از قدیمی‌ترین و مشهورترین جلادان در عربستان است که تقریبا هر ماه، هفت یا 10 سر را با شمشیر قطع می‌کند.

البشی در یکی از مصاحبه‌های خود با رسانه‌های غربی چنین گفته بود : اگر بار دیگر به دوران کودکی برگردم و بخواهم شغلی جدید انتخاب کنم،‌بار دیگر شغل جلادی را انتخاب خواهم کرد.

پیشتر رسانه‌ها از کمبود شدید جلاد در وزارت کشور رژیم آل سعود خبر داده بودند به طوری که این وزارت سعودی سال گذشته از طریق سایت اینترنتی خود آگهی نیاز به جذب هشت جلاد برای قطع سر محکومان به  اعدام خبر داده بود و از علاقه‌مندان به این شغل خواسته بود اسامی خود را وزارت کشور سعودی تحویل دهند.

شیوه قطع سر مخالفان به دست آل سعود کاملا شبیه شیوه اعدام در گروهک تروریستی تفکیری داعشی است که دست پرورده وهابیون است.

خبرگزاری فارس: رئیس جدید سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی، ادعا کرد که ایران کماکان چالش مهم پیش روی این رژیم است.

«یوسی کوهن»، رئیس جدید موساد، روز چهارشنبه، گفت که تهدید ایران بعد از امضای توافق هسته‌ای با گروه 1+5 بیشتر شده است.

وی گفت: «علی‌رغم توافق هسته‌ای - و من فکر می‌کنم، به خاطر آن - این تهدید، به طرز محسوسی افزایش یافته است.»

به گزارش جروزالم‌پست، او در مراسم معارفه‌اش برای تصدی این سمت، اضافه کرد: «اسرائیل، در مرکز زلزله‌ای واقع شده که خاورمیانه را در سال‌های گذشته در برگرفته است.»

وی شناسایی این تهدیدها را از وظایف موساد خواند.

«کوهن» در بخش دیگری از اظهاراتش، ایران را «مهم‌ترین تهدید» پیش روی رژیم صهیونیستی خواند و گفت: «ایران، در حال ارتقاء توانمندهای نظامی‌اش است و  نفوذش در منطقه را تعمیق می‌کند.»

«یوسی کوهن» مشاور امنیت ملی رژیم صهیونیستی جایگزین «تامیر پاردو» شد.

خبرآنلاین: بحرین تا دهه 50 شمسی جزء خاک ایران بود.

ارتش جمهوری اسلامی ایران با صدور بیانیه‌ای، جنایت آل سعود در به شهادت رساندن عالم مؤمن ومظلوم، شیخ نمر باقرالنمر را محکوم کرد.

به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در این بیانیه جنایت آل سعود در به شهادت رساندن عالم مؤمن و مجاهد، شیخ نمر باقرالنمر به شدت محکوم و تصریح شده است: اکنون زمان آن فرارسیده که دنیا در قبال این جنایت و دیگر جنایات این رژیم منحوس احساس مسئولیت کرده و پاسخی مناسب به آن بدهد.

در بخش دیگری از این بیانیه تأکید شده است: یقیناً، تبعات این اقدام ددمنشانه رژیم آل سعود به سرعت گریبان سیاستمداران آن خاندان را خواهد گرفت.

ارتش جمهوری اسلامی ایران در پایان بیانیه خود باتبریک و تسلیت شهادت آیت الله نمر باقرالنمر به محضر حضرت ولیعصر (عج)، مقام معظم رهبری و امت اسلامی آورده است: بدون تردید شهادت شیخ نمر وریختن خون به ناحق این روحانی جلیل القدر، وحدت امت اسلامی را بیش از پیش تقویت و زمینه سقوط و فروپاشی پایه های این رژیم تروریست پرور و ضد اسلام را رقم خواهد زد.

سال 1359 و اوایل جنگ تحمیلی بود. آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی و دکتر مصطفی چمران (شهید چمران) آمده بودند پایگاه یکم شکاری مهرآباد. سرهنگ مجتبی زنگنه فرمانده پایگاه بود. او از من خواست مقامات مذکور را برای بازدید از آشیانه آلرت، هواپیماها و کارکنان فنی همراهی کنم.

به گزارش ایسنا،محمود انصاری روز 14 اسفندماه 1330 در رستم‌آباد گیلان متولد شد. خانواده او کاملا مذهبی و از نظر اقتصادی در سطح متعارف جامعه بودند. پدرش، محسن، به کار فروشندگی اشتغال داشت. محمود همراه با سه خواهر و یک برادرش در این شرایط به سن دبستان رسید.

او، که شاگردی سخت‌کوش بود، دوران دبستان را در زادگاهش سپری کرد و سپس از سال 1343 در دبیرستان اتابکی واقع در محله امامزاده حسن تهران ادامه تحصیل داد و در سال 1350 به اخذ دیپلم طبیعی نائل آمد.

خردادماه 1351 آزمون‌های خلبانی و معاینات پزشکی را انجام داد و لباس دانشجوی خلبانی نظامی را بر تن کرد. او آموزش مقدماتی، آکادمی و انجام پرواز با هواپیمای ملخ‌دار پاپ و بونانزا را بعد از تمرین‌های نظام جمع و گرفتن سردوشی در نیروی هوایی، با موفقیت گذراند. استاد پاپ مرحوم خلبان نوروز ناصری و استاد بونانزای او، آقای جمیل از پاکستان بود. سپس برای تکمیل دوره عازم ایالت تگزاس آمریکا شد. ابتدا موفق شد دوره زبان انگلیسی تخصصی را در پایگاه لکلند طی کند و دیپلم بگیرد. سپس آموزش مقدماتی پرواز با هواپیماهای تی-41 (سسنا)، جت‌تی-37 و جت مافوق صوت تی-38 را در فرودگاه هوندو و پایگاه‌های «شپارد» و «وب‌» همراه دانشجویان آمریکایی و کویتی گذراند.

پس از فارغ‌التحصیلی و دریافت نشان خلبانی، با درجه ستوان دومی به ایران برگشت.

محمود که برای پرواز با شکاری/بمب‌افکن فانتوم یا همان اف-4 ئی گزینش شده بود، دوره آموزش رزمی این هواپیما را در کابین عقب با بهره‌گیری از استادانی چون مرحوم سرتیپ آزاده، رضا احمدی (سروان وقت) در سال 1355 گذراند. آموزش کابین جلوی اف-4 دی او نیز در سال‌های 1361 و 62 در گردان آموزشی دو پایگاه مهرآباد تهران و شیراز در کنار معلم‌ خلبان‌هایی چون امیرسرتیپ دوم عباس پورعلی و علی پرتوی طی شد.

وقتی جنگ بر کشور تحمیل شد ضمن اینکه مسئولیت حفاظت اطلاعات پایگاه یکم شکاری مهرآباد را که در آن زمان اطلاعات و ارشاد نامیده می‌شد، بر عهده داشت، به انجام پروازهای رزمی و آموزشی نیز مبادرت می‌کرد. او در خلال دفاع از سرزمین کشور و کیان اسلام عزیز،چند مأموریت بمباران عقبه دشمن و نیروهای سطحی را در قالب پشتیبانی نزدیک هوایی از نیروهای سطحی خودی انجام داد و در مأموریت‌های شبانه‌روزی برای پاسداری از حریم هوایی میهن اسلامی 213 سورتی پرواز گشت رزمی، اسکرامبل و اسکورت را در پرونده خود ثبت کرد.

وی علاوه بر مسئولیت‌های جانبی که اجازه پرواز هم‌پای هم قطارانش را به او نمی‌داد همواره در رزمایش‌های مشترک با نیروی زمینی، دریایی و رژه‌های هوایی شرکت فعال داشت. مشاغل مهمی که در طول خدمت بر عهده این خلبان گذاشته شد عبارت بودند از: فرمانده حفاظت اطلاعات نهاجا در سال 1365، فرماندهی پایگاه سوم شکاری همدان (شهید نوژه) از سال 1371 تا 1377 و فرمانده آشیانه جمهوری اسلامی ایران از سال 1379 تا 1385.

او بنا به سنت رسول گرامی اسلام در سال 1358 با خانم عظما ظفرمند ازدواج کرد که میثم (1359)، فاضله (1362) و مهدی (1365) ثمره این پیوند مقدس هستند. انصاری بالاخره در اول خردادماه سال 1385 با درجه سرتیپ دومی به افتخار بازنشستگی نایل آمد و این دوران را نیز ضمن همکاری با سازمان‌های مرتبط با موضوع شغلی، مانند شرکت فناوران هواپایه، با تدریس قرآن کریم و تفسیر آیات آن سپری می‌کند. همسر یکی از خواهرانش، به نام سعید کریمی یگانه، نیز در عملیات کربلای 5 به فیض شهادت نائل آمد و برادرش، مسعود، جزو جانبازان جنگ به شمار می‌رود.

یک خاطره کوتاه از زبان امیرسرتیپ دوم خلبان محمود انصاری:

سال 1359 و اوایل جنگ تحمیلی بود. آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی و دکتر مصطفی چمران (شهید چمران) آمده بودند پایگاه یکم شکاری مهرآباد. سرهنگ مجتبی زنگنه فرمانده پایگاه بود. او از من خواست مقامات مذکور را برای بازدید از آشیانه آلرت، هواپیماها و کارکنان فنی همراهی کنم. رهبر معظم انقلاب اسلامی و دکتر چمران همراه با راننده در وانت لندروری نشسته بودند. بعد از عرض ارادت و احوال‌پرسی، چون جایی برای من نبود، دنبال وسیله‌ای بودم تا همراهشان بروم که دعوت کردند در همان ماشین بنشینم. به هر زحمتی بود بین هر دو نشستم. بخشی از بدنم روی پای دکتر چمران و بخشی روی پای مقام معظم رهبری بود. البته به اندازه امروز چاق نبودم. به هر حال عذرخواهی کردم، گفتند:«مسئله‌ای نیست راحت باش!» آن روز تا ساختمان آلرت، بسیجی‌وار و راحت رفته و برگشتیم. ایشان از خلبانان آماده و گروه نگه‌داری بازدید کردند و گفتند: «شما واقعا مجاهدت می‌کنید.» و همه را دعا کردند. من هم وضعیت هواپیما و موشک‌های آن را توضیح دادم. آشنایی با این شکل آمادگی و مسائل فنی مرتبط برایشان خیلی جالب بود. بعد برای بازدید از بقیه قسمت‌های پایگاه رفتند.

وبسایت باشگاه خبرنگاران: سرو (نگین سبز) چهار هزار و پانصد ساله ابرکوه، با گذشت ۱,۶۴۲,۵۰۰ روز از عمر خود، سرسبز و شاداب در پهنای کویر یزد در شهرستان ابرکوه مقاوم و استوار است و جهانیان را شگفت زده کرده است.

دانشمندان و کارشناسان داخلی و خارجی، از این درخت به عنوان کهنسال ترین درخت جهان یاد می کنند و می گویند: دیدن این درخت برای هر کسی جالب و شگفت آور است. اخیرا دانشمندانی از ژاپن و روسیه از این درخت دیدن کردند و عمرش را تا هشت هزار سال برآورد کرده اند. پیشتر "الکساندر روف" دانشمند روسی، عمر آن را به ۴۰۰۰ تا ۴۵۰۰ سال برآورد کرده بود.

"حمدالله مستوفی" هم در کتاب "نزهت القلوب" که به سال ۷۴۰ هجری قمری تالیف شده است، درباره این سرو آورده است: در آنجا سروی است که در جهان شهرتی عظیم دارد چنانچه سرو کشمیر و بلخ، شهرتی داشته و اکنون این از آن بلندتر و بزرگتر است. برخی مورخین معتقدند: نهال این درخت را "یافث” پسر نوح کاشته است.