می دانم حسین اوراق چی در خواب چه دید که امروز 38 سال است که نام حاج حسین هدیه لو در بازار تولید کنندگان اثباب و لوازم هیئت های عزاداری ماندگار شده است ولی خود می گوید: هر چه دارم از امام حسین(ع) است.
صدای اذان ظهر در خیابان شهید عابدینی منطقه 20 تهران به گوش می رسد. آستینهایش را بالا زده تا خود را برای نماز ظهر تطهیر کند. حاج حسین را می گویم. همان پیرمرد 60 ساله که 37 سال است علم و کتل و طبل و زنجیر می سازد و در مغازه کوچکش مقابل برج سلجوقی (طغرل) اثباب و لوازم هیئتهای سید الشهدا را جف و جور می کند.

پیرمرد رغبتی برای مصاحبه نداشت و با هر زحمتی بود سر صحبت را باز کردیم. نامش محمد حسین هدیه لو است و می گوید 60 سال دارد. شغلش ساخت تجهیزات و لوازم عزاداری برای هیئتهای مذهبی است. از طبل و سنج و علم گرفته تا زنجیر و دوخت پرچم. خلاصه در این مغازه کوچک کربلایی پنهان است.

از حاج حسین در مورد ورودش به این شغل سوال کردم و گفت: همه چیز از یک خواب شروع شد. ولی این خواب را برای کسی بازگو نکردم و نخواهم کرد. چشمانش پر از اشک شده بود و می گفت: بعد از آن خواب آمدم و این مغازه را علم کردم و شدم نوکر نوکرهای امام حسین(ع) و تمام زندگی ام تغییر کرد.

می گفت: قبلا اوراق چی بودم و وضع مالی ام خوب بود ولی امروز از درون ثروتمند شدم و این ثروت درونی از برکات ائمه اطهار است.

پیرمرد دستانش پینه بسته بود و آرام و قرار نداشت. مشتری ها اغلب جوانان بودند و می آمدند و می رفتند. می گفت: در این شغل معجزه ها دیدم. جوانانی که ظاهرشان اصلا به مسلمانی نمی ماند ولی برای سید الشهدا هزینه کرده و اشک میریزند. بعد نگاهی به من کرد و گفت: اگر حضرت زهرا (س) به کسی اجازه دهد او می تواند در عزاداری امام حسین (ع) شرکت کند و قدمی در این راه بردارد. او صاحب همه مراسم و هیات هاست و دعوت هر شخص به عهده اوست.

حسین اوراق چی به نام حاج حسین هدیه لو امروز آوازه اش در بسیاری از شهرری و تهران تا استانهای سراسر کشور پیچیده است. او امروز یکی از بزرگترین پیشکسوتان ساخت علم و تیغه و اثباب عزاداری سیدالشهدا است. هر چند دیگر توان جوانی را ندارد ولی می گوید: تا زنده ام برای خاندان اهل بیت نوکری می کنم.

از حاج حسین هدیه لو سوال کردم در شغل شما چینی ها هم ورود کرده اند؟ پاسخی به من داد که از سوال کردنم پشیمان شدم. گفت: کل یوم عاشورا کل عرض کربلا. حسین برای تمام جهان است. آن چینی که طبل حسین می سازد و پرچم حسین می دوزد هر چند نداند چه ساخته است ولی از برکت وجود حسین بهره می برد. حسین برای همه است و هر کس قدمی برایش بردارد عاقبت به خیر می شود.

حاج حسین دیگر داشت برای نماز آماده می شد. سوال کردم خودتان هم هیئت دارید؟ گفت: هیئت من جایی است که بچه ها باشند. من همیشه در هیئت کودکان حضور دارم. گفتگوی ما هر چند کوتاه بود ولی آشنایی با مردی مانند حاج حسین گران بها و با ارزش بود.

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

محرم از راه رسید و یک بار دیگر هیأت‌ها و دسته‌های عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام حال و هوای این روزهای خیابان‌های شهرهای کشور را عوض کرده‌اند. این بار هم مردم سراسر کشور در ١٠ روز اول ماه محرم سیاه پوشیده و به استقبال عزاداری برای امام حسین(ع) و یارانش در واقعه عاشورا رفته‌اند.

این بار اما دهه اول ماه محرم و برنامه‌های عزاداری‌اش با تغییرات مختلفی از راه رسیده است؛ تغییرات در ظاهر تعدادی از زنان و مردانی که حضورشان با ظاهری متفاوت در هیأت‌های عزاداری و در ساعت‌های قبل از نیمه‌شب در خیابان‌های تهران بحث‌برانگیز شده است.

ماجرا بیشتر به پسران و دخترانی برمی‌گردد که با نوع پوشش و آرایش صورت و سرشان خیلی‌ها را متعجب کرده‌اند. حالا چند روزی است که عکس‌هایی در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود که پسرانی را نشان می‌دهد که موهای‌شان را تراشیده و روی آن «یاحسین» و « یا ابوالفضل » طراحی کرده‌اند و دخترانی که با آرایش و لباس‌های ویژه ماه محرم به تماشای هیأت‌های عزاداری در خیابان‌ها آمده‌اند.

حالا انتشار این عکس‌ها در شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام آن‌قدر گسترده شده است که باعث واکنش‌هایی در میان بعضی مسئولان اتحادیه‌ای شده است. اولین واکنش برمی‌گردد به «افسرالملوک یاسان»، رئیس اتحادیه آرایشگران زنانه تهران که گفته است آرایش ویژه محرم و تبلیغات آن به‌طورکلی ممنوع است: «برای آرایشگاه‌های زیرمجموعه اتحادیه پیامکی مبنی بر پیگرد قانونی این نوع تبلیغات ارسال و آگهی آن نیز در روزنامه‌ها درج شده است. همچنین بخشنامه‌ای درباره این موضوع و پیگردهای قانونی آن برای آرایشگاه‌ها ارسال شده است.» «مصطفی آگاهی»، رئیس اتحادیه آرایشگران مردانه هم یکی دیگر از کسانی است که درباره تبلیغات آرایشگاه‌ها برای آرایش‌های مخصوص محرم واکنش نشان داده است.

او گفته است که آرایشگاه‌ها به‌ هیچ عنوان اجازه انجام تبلیغات در این زمینه را ندارند و به محض اطلاع از این موضوع آن واحد صنفی را پلمب خواهیم کرد: «به‌زودی دراین‌باره اطلاع‌رسانی ویژه می‌کنیم و مصادیق آن را در سایت اتحادیه درج خواهیم کرد.» آگاهی گفته که در اولین روز ماه محرم پیامک اطلاع‌رسانی درباره پیگرد قانونی این کار برای اعضا ارسال شده، گفته آنچه تحت عنوان آرایش یا مدل موی ویژه محرم در جامعه رایج شده، توهین به مذهب است و ما با آن مقابله می‌کنیم: «گاهی برخی از افراد درخواست آرایش‌های خارج از عرفی را دارند که علاوه بر این‌که این آرایش‌ها به هیچ عنوان در شأن و شخصیت اجتماعی یک فرد مذهبی نیست بلکه خارج از عرف جامعه هم است و متاسفانه بعضی از آرایشگاه‌ها که معمولا هم فاقد پروانه کسب بوده و حتی در مکان‌های مسکونی فعالیت می‌کنند، اقدام به اینگونه آرایش‌ها می‌نمايند.»

رئیس اتحادیه آرایشگران مردانه مصادیق برخورد با آرایش‌های خارج از عرف را اینطور اعلام کرده است: «تراشیدن مو با مضمون اسامی مقدس مانند «یا حسین(ع)» که به‌تازگی در ایام محرم انجام می‌شود یکی از مواردی است که به‌شدت با آن برخورد می‌شود. برداشتن ابرو، انجام خالکوبی، زدن رژلب و انجام تاتو ازجمله مواردی است که در صورت مواجه‌شدن با آن در آرایشگاه مردانه، واحد صنفی متخلف حتما پلمب می‌شود. اینگونه اقدامات علاوه بر این‌که باعث جریحه‌دار شدن عفت عمومی در جامعه می‌شود با هیچ‌گونه عرف اجتماعی نیز همخوانی ندارد و با هر اقدامی که نارضایتی مردم را به دنبال داشته باشد، برخورد خواهد شد.»

او گفته است: «در گذشته ٥‌هزار واحد صنفی فاقد پروانه کسب درحال فعالیت بود که این رقم هم اکنون به يك‌هزار و ٩٠٠ واحد کاهش یافته و مابقی واحد‌های صنفی هم در شرف اخذ پروانه کسب هستند.»

آرایشگاه‌ها: ممنوعیتی به ما اعلام نشده است

روسای اتحادیه‌های آرایشگران مردانه و زنانه اما در حالی از ممنوعیت آرایش‌های با مضمون محرم خبر داده‌اند که تعدادی از آرایشگرهای تهران می‌گویند دراین‌باره نه پیامک و نه بخشنامه‌ای برای آنها فرستاده شده و آنها چون در این روزها مشتری زیادی برای انجام این آرایش‌ها دارند، این کار را انجام می‌دهند.

«امین» که آرایشگر یک آرایشگاه مردانه در محله ونک تهران است به «شهروند» می‌گوید که از روز اول محرم امسال حدود ١٥ مشتری داشته است که از او خواسته‌اند روی موی سرشان ترکیب‌های «یاحسین» و «یا ابوالفضل» علیهم‌االسلام طراحی کند: «مشتری‌هایم معمولا یا با خودشان از مراسم‌ و نمادهای ماه محرم عکس می‌آورند یا می‌خواهند که روی سرشان، یاحسین و یاابوالفضل طراحی کنیم.»

او می‌گوید که از محله‌های مختلف تهران مشتریانی دارد که می‌خواهند آرایش‌های مخصوص ماه محرم داشته باشند: «از شهرری، سعادت‌آباد، هفت‌تیر ولی بیشتر مشتریانم از منطقه‌های شرقی تهران مانند تهرانپارس و دردشت می‌آیند. آنها عشق این کارها را دارند و وقتی با آنها درباره این‌که چرا این کار را می‌کنند صحبت می‌کنم، فقط می‌گویند مد است و دوست دارند خاص باشند.» این آرایشگر می‌گوید که قیمت مدل‌های موی مخصوص محرم بستگی به نوع طرح دارد ولی معمولا از ٥٠‌هزار تومان شروع می‌شود. «حسین»، ٢٧ ساله، آرایشگر دیگری است که صاحب یک آرایشگاه در مرکز تهران است.

او درباره ایام محرم و مشتری‌های خاصش گفته است: «در ایام محرم، مصرف چسب مو در آرایشگاه‌های مردانه به اوج خود می‌رسد. جوان‌ها از ما می‌خواهند موهای‌شان را طوری درست کنیم که در طول عزاداری تکان نخورد. آرایش مو با خاک هم در این ایام رواج دارد که ما از خاک تمیز رس برای آن استفاده می‌کنیم.» به گفته او، «به‌تازگی هم خط انداختن روی سر و طرح دادن و حتی نوشتن نام حسین و ابوالفضل و ... روی سر که از طریق شابلون صورت می‌گیرد نیز باب شده است. طرح‌دادن به ابروها نیز در این ایام بازار داغی دارد. ما حتی در این ایام روی مدل‌های بستن شال‌گردن و چفیه هم کار می‌کنیم و برای آن هم متقاضی داریم.»

ماجرا اما فقط به آرایشگاه‌های مردانه و مشتری‌های این روزهای‌شان محدود نمی‌شود. حالا از تعداد زیادی از آرایشگاه‌های زنانه تهران خبر می‌رسد که سر آنها هم این روزها از مشتریانی که می‌خواهند مو و صورت‌هایشان را با آرایش‌های ویژه ماه محرم بیارایند، شلوغ است.

«مینا»، یکی از آرایشگرانی است که در یک آرایشگاه زنانه در غرب تهران کار می‌کند. او گفته که آرایشگاهی که او در آن کار می‌کند، در روزهای محرم شیفت ویژه دارد: «ما در این روزها آرایش مو با شال و حتی بستن شال و روسری را هم برای مشتریان انجام می‌دهیم. آرایش صورت و شنیون مو نیز در این ایام مشتری فراوان دارد و دختران جوان از ما می‌خواهند صورت‌شان را به سبک مناسب شب آرایش کنیم و حتی رنگ موهای روشن که در شب بهتر دیده می‌شوند، مد می‌شود و متقاضی دارد.»

او گفته است: «من از ٢٠ سالگی به کار آرایشگری مشغولم اما در ٥‌سال اخیر کار و بار آرایشگاه‌ها در ایام محرم سکه شده است، هر چند که پیش از آن هم زنان و دختران جوان به آرایشگاه می‌آمدند تا برای دنبال دسته‌رفتن به گفته خودشان خوش‌تیپ باشند اما در سال‌های اخیر مد ایام محرم بسیار باب شده است. مادر من هم سال‌های ‌سال آرایشگر بوده است و می‌گوید در حدود ٣٠‌سال پیش همه آرایشگاه‌های زنانه بسته بود و مردم حتی ابرو هم تمیز نمی‌کردند اما امروز دوره و زمانه تغییر کرده است و ماهم به فکر نان درآوردن هستیم. وقتی مشتری داریم، کار می‌کنیم.»

«دوست داریم، پس انجام می‌دهیم»

برای پیدا کردن کسانی که تصاویرشان این روزها دست به دست می‌شود، لازم نیست چندان خیابان‌ها را بالا و پایین کرد. در مناطق شرقی و جنوبی تهران، این شب‌ها می‌توان دختران و پسرانی را پیدا کرد که در کنار ظاهر معمولی عزاداران حسینی، تفاوت نوع آرایش مو و صورت‌شان پیداست.

«امیر»، ٢١ ساله یکی از این پسران است که هر روز به هیأت عزاداری سر کوچه‌شان در خیابان نبرد می‌رود و با دوستانش این خیابان را بالا و پایین می‌کند. او مدل موهایش را به قول خودش به آخرین مدل ٢٠١٥ زده، دورش را تراشیده و شال‌گردنی را دور گردنش انداخته است که می‌گوید داده‌ رویش «سلام بر حسین» چاپ کنند. او می‌گوید تا قبل آمدن تاسوعا و عاشورای امسال می‌خواهد به آرایشگاه دوستش برود و از او بخواهد که ابروهایش را هم مدل محرم امسال طراحی کند.

«امیر» همین‌طور که در خیابان ایستاده و منتظر آمدن دسته‌های عزاداری است می‌گوید که این دومین‌ سال است که با آمدن محرم، به سبک ویژه این روزها خودش را آرایش می‌کند: «بین دوستان من مد است که به صورت معمولی برای شب‌های محرم بیرون نیاییم. من فقط این کار را دوست دارم و منظور دیگری از کارم ندارم.» «محمد» هم که دوست «امیر» است، حرف او را اینطور ادامه می‌دهد: «مگر باید حتما فکر خاصی پشت این کار ما باشد؟ ما در روزهای دیگر هم با مد روز پیش می‌رویم و حالا هم دوست داریم با مد روزهای محرم خودمان را آرایش کنیم.»

در روزهای گذشته انتشار عکس‌های مربوط به آرایش مخصوص محرم باعث واکنش‌هایی میان کاربران شبکه‌های اجتماعی و بعضی مسئولان شده است. از طرف دیگر، غیر از آرایش ویژه محرم، طراحی لباس و شال‌های مخصوص ماه محرم هم جلب توجه کرده است. «کیوان»، یکی از کاربران فیس‌بوک هم دراین‌باره نوشته: «هر چیزی که مورد استقبال عمومی قرار بگیره یه عده برای نون در آوردن از این گرایش مردم شروع می‌کنن به ایده‌پردازی کردن. نمونه‌هاش زیاده.»

هرکسی از ظن خود شد یار «محرم»

پوشش و آرایش ویژه جوانان ایرانی برای محرم اما این روزها مورد توجه جامعه‌شناسان هم قرار گرفته است. آنها می‌گویند این موضوع یکی دیگر از تغییراتی است که جامعه ایرانی در یک سنت مذهبی و تاریخی ایجاد کرده است.

«سعید معیدفر»، استاد دانشگاه تهران یکی از این جامعه‌شناسان است. او دراین‌باره می‌گوید: «ما می‌توانیم با پدیده‌های اجتماعی به صور مختلفی برخورد کنیم. می‌توانیم بگوییم در بروز یک پدیده توطئه‌ای در کار است و عده‌ای فریب خورده‌اند یا از طرف دیگر می‌توان صورت دیگری تحلیل کرد ولی به‌عنوان یک جامعه‌شناس باید بتوانیم ارزیابی واقع‌بینانه‌ای از این تحولات ارایه کنیم وگرنه با آن تحلیل‌های اولیه، خودمان می‌دانیم که هر سال دریغ از پارسال است. ما اگر پدیده‌های اجتماعی را آنطور که هستند نتوانیم درک و تحلیل کنیم، در آن مداخله‌ای هم نمی‌توانیم کنیم ولی اگر توانستیم تحلیل واقع‌بینانه‌ای ارایه کنیم، شاید بتوانیم در آن مداخله کنیم.»

او ادامه می‌دهد: «ما امروز شاهد دگرگونی‌های مختلفی در آیین‌ها و مراسم محرم هستیم. ما سال‌هاست به اشکال مختلف تغییراتی را در این حوزه می‌بینیم. مثلا در سال‌های انقلاب که ما شاهد تحول فراوانی در آیین‌ها و مراسم محرم بودیم، این مراسم سیاسی شد و خیلی از آن اشکال رفتاری تغییر کرد؛ هم فرم هم محتوا. اگرچه آن اصل عزاداری برای امام حسین(ع) باقی ماند ولی فرم و محتوا تغییر کرد. در سال‌های گذشته هم شاهد تغییراتی دراین‌باره بوده‌ایم؛ مثلا در سال‌های خیلی دور، روحانیون و علمایی که نزد مردم اعتبار بالایی داشتند، نبض محرم در اختیارشان بود اما بعد از آن دیدیم که مداحان اهمیت پیدا کردند و تغییراتی را هم در محتوا و هم فرم ایام ایجاد کردند. درحال حاضر ما شاهدیم که برخی از گروه‌ها و دسته‌ها سعی می‌کنند در کنار حادثه مهم عاشورا، بهره‌برداری‌هایی هم برای گروه و جناح خودشان داشته باشند.»

این جامعه‌شناس معتقد است: «این تغییرات در نوع برخورد با مراسم ایام محرم مصداق شعر هر کسی از ظن خود شد یار من است. ما در حال حاضر تعداد زیادی از جوانان را می‌بینیم که در محرم، یعنی یک عنصر مشترک شریک می‌شوند ولی ممکن است نمادها و علم‌های خودشان را حمل کنند یا بهره‌برداری‌های دسته‌ای و سیاسی خودشان را در این مراسم دنبال کنند. سال‌هاست گروه‌هایی می‌آیند و از این فضای محترم برای منافع جناحی خودشان بهره می‌برند و از این فرصت استفاده می‌کنند. الان هم جماعتی از جوانان نمادها و نشانه‌های خودشان را بر محرم بار کرده‌اند و ضمن اشتراک در این مناسبت، بهره‌هایی هم برای آن نوع نگاه خودشان از آن می‌برند.»

معیدفر ادامه می‌دهد: «من فکر می‌کنم که یا ما باید به‌طورکلی تمام این بهره‌برداری‌ها را از محرم کنار بگذاریم که به اعتقاد من ممکن نیست یا آن‌که همان‌طور که ما از محرم بهره می‌بریم یعنی اشتراک در این آیین تاریخی و ملی و مذهبی، در کنار آن فرصتی هم پیدا کنیم برای به عرصه آمدن خودمان، برای به فعل در آوردن بعضی کارهایی که در موقعیت‌های دیگر نمی‌توانیم انجام دهیم. محرم فرصتی ایجاد می‌کند تا افراد با جهت‌گیری‌های مختلف خودشان بروز و ظهوری پیدا کنند. جوانان هم امروز برخی‌شان متفاوتند. یک‌سری جوانان از این ایام بهره‌های خودشان را می‌برند و تمام همت خودشان را می‌گذارند که هرجور می‌خواهند بهره‌برداری جناحی کنند، از طرف دیگر جوانان دیگری هم هستند که اگرچه ما ممکن است قبول‌شان نکنیم از فرصت محرم استفاده کنند و آنها هم خودشان را از لحاظ ظاهری بروز می‌دهند و نمی‌توان جلوی هیچ‌کدام را گرفت.»

فایل های مداحی و روضه خوانی «حاج محمود کریمی» مربوط به شب دوم محرم الحرام 1437 در هیئت رایت العباس امامزاده علی اکبر چیذر با نوای حاج محمود کریمی آماده دریافت است.

بخش اول - مناجات با امام زمان (عج) (مجلس ما یا ابن الحسن منور به نور تو)

بخش دوم - عزل مصیبت (جسم تو با دشنه ها تشریح شد)

بخش سوم - روضه ورود به کربلا

بخش چهارم - زمینه ( بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود)

بخش پنجم - زمینه (حسین تو راهه)

بخش ششم - واحد (سایه سار حرم بیا برگرد)

بخش هفتم - تک (تو مولایی آقا نداری نظیری)

بخش هشتم - جفت (به زمینه خشک کربلا آقام رسیده)

بخش نهم - شور (من با غم خوشم مرحم روی دردم)

پوسترهایی که رنگ و بوی عزا دارند

در ادامه می‌توانید برخی از طرح‌های گرافیگی و پوسترهای ماه محرم را ببینید: 

پزشکان همواره در درمان امراض یک قاعده کلی را در نظر دارند و آن «صدمه نزدن به بیمار» تا حد ممکن است. اما گفتن این جمله به مراتب ساده تر از عمل کردن به آن است.

مردمان باستان به طرز عجیبی در مورد جراحات، بیماری ها و امراض اطلاعات داشتند با این همه، طبیبان آن دوران برای درمان بیماری ها غالبا به روش هایی وحشتناک و همراه با درد و خونریزی برای درمان بیماران متوصل می شدند.

حجامت

متخصصات حوزه سلامت و پزشکی برای مدت هزاران سال اینگونه باور داشتند که بیماری صرفا به خاطر «بد بودن خون» است و کشیدن خون بدن نیز احتمالا از دوران سومریان و مصریان آغاز شد اما تا شکل گیری یونان و رم کلاسیک به صورت فراگیر در نیامد.

طبیبان حازق و چیره دستی نظیر بقراط و جالینوس بر این باور بودند که بدن انسان از چهار ماده اصلی پر شده است: صفرای زرد، صفرای سیاه، بلغم و خون و برای آنکه سلامت انسان حفظ شود لازم است که همواره توازن و تعادل کافی میان این چهار ماده حبرقرار باشد.

با در نظر داشتن همین نکته، به آنها که تب یا بیماری های مزمن دیگر داشتند توصیه می شد اندکی از خون بدن خود را از دست بدهند. پزشکان این افراد نیز برای ایجاد تعادل و توازن میان چهار ماده یاد شده صرفا برشی در یکی از رگ های فرد ایجاد کرده و بخشی از مایعات حیاتی فرد را می کشیدند و درون ظروفی به نام نهنج می ریختند. در برخی موارد حتی از زالو برای مکش خون بدن فرد استفاده می شد.

این اقدام خطرناک در صورتی که به درستی انجام نمی شد می توانست باعث مرگ فرد شود با این همه تا قرن ۱۹ میلادی حجامت به عنوان یکی از اصلی ترین روش های درمانی مورد استفاده طبیبان قرار می گرفت و هم اکنون نیز در برخی کشورها به بیماران تجویز می شود.

مته کاری جمجمه

قدیمی ترین شکل جراحی در تاریخ بشر یکی از مخوف ترینشان هم به شمار می رود. در حدود ۷۰۰۰ سال پیش، تمدن های سراسر جهان، عملی به نام مته کاری را انجام می دادند؛ سوراخ کردن جمجه به عنوان روشی برای درمان بیماری ها.

در حال حاضر دانشمندان صرفا می توانند حدس بزنند که این نوع جراحی مغز اولیه چطور و چرا انجام می شده است و اطلاعات دقیقی در این رابطه ندارند. برطبق یک نظریه رایج، این شیوه می توانسته یک سنت قبیله ای یا حتی روشی برای آزاد کردن ارواح خبیث از مغز فرد  باشد که باعث بروز یک بیماری خاص در وی شده اند.

با این همه، برخی دیگر باور دارند که این روش صرفا یک شیوه مرسوم جراحی بوده که برای درمان بیماری صرع، سردرد، آبسه و لخته شدن خون تجویز می شده است. جمجه های مته کاری شده یافت شده در پرو همچنین نشان میدهند که از این شیوه به عنوان نوعی درمان اورژانسی برای برداشتن ذرات استخوان به جای مانده در سر به خاطر شکستگی های صورت گرفته در آن استفاده می شده.

جیوه درمانی

جیوه را غالبا به خاطر سمی بودنش می شناسند اما جالب است بدانید که در گذسته از این ماده به عنوان نوعی اکسیر و داروی شفابخش استفاده می شده است. پارسیان و یونانیان باستان این ماده را نوعی پماد اثربخش می دانستند و کیمیاگران چینی هم باور داشتند که جیوه مایع و نوع سولفید شده آن اثرات معجزه آسایی در افزایش عمر و حیات دارد.

برخی شفادهنده های آن دوران حتی به بیماران خود وعده می دادند که با مصرف کردن دم کرده های سمی حاوی جیوه، سولفور و آرسنیک می توانند حیات ابدی پیدا کنند و روی آب راه بروند. یکی از معروف ترین قربانیان این شیوه غلط درمانی کین شی هوانگ امپراتور چین بود که بعد از مصرف کردن قرص های حاوی این ماده که برای جاودانه شدنش ساخته شده بود جان خود را از دست داد. این فلز سنگین در واقع با آسیب زدن به کلیه و کبد، بیماران را از پای در می آورد.

مرهم ساخته شده از کود حیوانی

مصریان باستان سیستم درمانی سازماندهی شده و منظمی داشتند و جالب است بدانید که برای درمان بیماری های مختلف پزشکانی با تخصص مرتبط را تربیت می کردند. با این همه، مواد و روش های درمانی مورد استفاده آنها همواره هم عادی نبود و بعضا از خون سوسمار، موش های مرده، لجن، نان کپک زده هم بسته به نوع مرض استفاده می کردند.

اما مشمئز کننده تر از همه این روش های درمانی، استفاده از مدفوع انسانی و حیوانی برای درمان بیماری ها و جراحات مختلف بود که توسط مصریان صورت می گرفت. براساس کتب تاریخی مربوط به ۱۵۰۰ سال قبل از میلادی، مردم باستان از مدفوع الاغ، سگ و غزال ها به خاطر مزایای درمانی (که تصور می شد داشته باشند) و همچنین توانایی شان در دور کردن ارواح خبیث بهره می گرفتند.

این داروها و روش های تنفرانگیز در پاره ای از اوقات باعث بروز کزاز و دیگر عفونت ها می شدند با این همه کاملا هم بی تاثیر نبودند چراکه بر اساس پژوهش های انجام شده، فلور یافت شده در مدفوع برخی گونه های جانوری حاوی مواد آنتی بیوتیک است.

درمان های انسانی

آیا از سردردهای مزمن، گرفتگی عضلات یا زخم معده رنج می برید؟ زمانی پزشکان باستان برای این قبیل بیماری ها و امراض نوعی اکسیر را تجویز می کردند که دربرگیرنده نسوج، خون یا استخوان انسانی بود.

این روش درمانی که «طب جسد» خوانده می شد تا صدها سال یک متد درمانی رایج محسوب می شد. رمی های باستان بر این باور بودند که خون گلادیاتورهای کشته شده می تواند در درمان صرع موثر باشد و داروسازان قرن دوازدهم نیز عادت داشتند که مقداری «پودر  مومیایی» را نگهداری کنند که از مومیایی های مصر تهیه می شد.

در قرن هفدهم میلادی هم چارلز دوم پادشاه انگلستان ظاهرا ماده ای به نام «قطره های شاه» را مصرف می کرده که از خرده های جمجمه انسان و الکل تهیه شده بود.

در آن دوران تصور می شد که این درمان های انسانی می توانند موادی سحرآمیز را در خود داشته باشند. مردمان باستان همچنین اعتقاد داشتند که با خوردن بقایای بدن یک موجود در گذشته می توانند بخشی از روح آنها را نیز مصرف کنند و در نتیجه هم به عمر خود بیافزایند و هم اینکه سلامت کلی شان را حفظ کنند.

این شیوه درمانی معمولا با در نظر داشتن نوع بیماری تجویز می شد (به عنوان مثال برای درمان میگرن تجویز پزشکان این بود که از بقایای جمجمه مردگان استفاده کنند و برای درمان دردهای عضلانی هم گفته می شد که از چربی های بدن مردگان استفاده شود).

اما دست پیدا کردن به جسدهای تازه پروسه ای وحشتناک و البته دشوار بود. جالب است بدانید که در پاره ای از موارد فرد بیمار در جریان مراسم های اعدام حضور می یافت تا بتواند بی درنگ از خون تازه آن بیاشامد.

جمجه درمانی بابلی ها

به اعتقاد بابلی های باستان، اغلب بیماری ها به خاطر نیروهای شیطانی به وجود می آمدند یا اینکه حاصل مجازات خدایان به خاطر گمراهی های گذشته فرد بوده اند. در نتیجه، پزشکات برای درمان بیشتر به سحر و جادو متکی بودند تا دارو. برای مثال اگر بیماری دندان قروچه می کرد، درمانگر به این نتیجه می رسید که روح یکی از اعضای مرده خانواده اش به جسم او وارد شده و تلاش دارد که با او ارتباط برقرار کند. براساس اسناد تاریخی به جای مانده از دوران باستان، طبیبان به فرد تجویز می کردند که برای مدت یک هفته با جمجه یک مرده بخوابد تا روح از بدنش خارج شود.

یک خاطره عجیب...

سالها پیش با اتومبیل همراه با جمعی از دوستان از شهر خارج شدیم . در طول راه از مناظر زیبای طبیعت استفاده میکردیم و بمقتضی سن و سال ، خوش و خرم وقت میگذراندیم.

در یک زمین سبز و خرم گله ای از گوسفندان در حال چرا بودند. یکی از همراهان کار عجیبی کرد که همه ما را مبهوت ساخت. وی گفت: ببینید رفقا.... من با گوسفندان حرف میزنم و آنها هم جواب مرا میدهند.

بعد شیشه ماشین را باز کرد و رو به گله کرد و با صدائی شبیه خود آنها گفت: بع.....

ناگهان تمامی گله به او پاسخ داده و همه با هم صدای بع بع را سر دادند.

از روی کنجکاوی پرسیدم : تو به آنها چه گفتی و آنها چه جواب دادند؟

گفت: نمیدانم .... اما صدای من طوریست که گله را بصدا در میآورد.

آنروز در طول مسیرمان به گله های دیگری از گوسفنداننیز برخورد کردیم و این واقعه تکرار شد. دوست همراه ما شیشه را پائین میکشید و با صدای آنها "بع" میگفت و همه گله هم جواب میدادند.

این خاطره بدون اینکه توضیحی برای آن بیابیم یکی از خاطرات عجیب زندگی من بود.